Fyrir uþb klukkustund vaknaði ég upp við harmakvein. Það var Guðrún. Ég rauk inn til hennar til að finna hana hágrátandi og geitung sveimandi umhverfis hana. Ég tók bangsann hennar og drap geitunginn. Hann hafði stungið hana í síðuna. Blóð og allt. Greyið Guðrún er rétt að jafna sig núna.
Í öðrum fréttum þá var færslan á undan þessari hundraðasta tímasóun mín hér.
mánudagur, september 11, 2006
Gerast áskrifandi að:
Birta ummæli (Atom)
3 ummæli:
&$###%&/geitunga&%&%# að ráðast svona á litlu frænku mína! Mjög myndræn lýsing Guðmann, sá þig alveg fyrir mér drepandi glæpafluguna með bangsa. Knús til litlu stungnu frænku.
Ja héddna,
maður ætti kannski að fara að koma sér upp geitungafóbíu eins og aðrir landar. Ég hef alltaf bara fylgt þeirri fílósófíu að láti ég þá í friði, láta þeir mig í friði. En fyrst þeir eru farnir að pína sofandi börn, tel ég fulla ástæðu til að íhuga að verða mér úti um geitungafælni...
Þetta er rosaleg hetjudaga og harmsaga í senn. Þið hefðuð átt að sjá hann þegar hann rauk að henni klukkan sjö um morguninn með bangsann og öxl til að gráta á. Ég vakna aldrei við neitt...bara rotuð
kk
Skrifa ummæli