....

Ég vaknaði hér upp í morgunn við skaðræðisvein og grát sonar míns. Kristjana kallaði á mig og bað mig að koma og hjálpa sér. Þegar ég kom fram var drengurinn alblóðugur. Ég var að fara að panikka þegar ég tók eftir því að Kristjana var sallaróleg og sagði mér að við yrðum að skoða þetta áður en við panikkuðum.

Þetta var ekki eins slæmt og á horfðist - það er bara svona mikið blóð í barnshausnum. Sárið er á gagnauganu. Ég keyrði ofan í Lyfju í Lágmúla og keypti "klemmuplástra" og Disneyplástra. Drengurinn er ansi glæsilegur núna.

Maður svaf sem sagt ekki út þennan daginn frekar en annan.